کیارش معنوی:
فوتبال، به عنوان «زبان مشترک جهانی»، همیشه قرار بوده است نمادی از همبستگی و روحیه انسانی باشد. اما در دهههای اخیر، این میدان نه تنها از رسالت اصلی خود فاصله گرفته، بلکه در برابر بزرگترین تراژدیهای انسانی نیز سکوت پیشه کرده است. نمونه بارز این استاندارد دوگانه، رویکرد «فیفا» و «جیانی اینفانتینو» در قبال جمهوری اسلامی و تیم فوتبالی است که دیگر در نزد بسیاری از ایرانیان، نه «تیم ملی»، بلکه «تیم ملا» نامیده میشود.
سکوتِ شرمآور در برابر خونهای ریخته شده
در حالی که مردم ایران با داغِ سنگینِ جنایات سالهای اخیر از جمله حوادث تلخ دیماه که در آن شمار زیادی از هموطنان جان خود را از دست دادند دست و پنجه نرم میکنند، سکوتِ مرگبار بازیکنان این تیم، زخمهای مردم را عمیقتر کرده است. در شرایطی که بسیاری از کشتهشدگانِ این وقایع، خود از دوستداران فوتبال و جوانان آیندهدار این سرزمین بودند، بازیکنان این تیم نه تنها صدایی برای مردم نشدند، بلکه در چرخهای از منافع شخصی، به بازوی تبلیغاتی نظام تبدیل شدند.
استاندارد دوگانه فیفا؛ از روسیه تا تهران
پرسش اساسی اینجاست: چرا فیفا که در مواجهه با برخی بحرانهای بینالمللی، به سرعت حکم به تعلیق و حذف تیمها میدهد، در قبال جمهوری اسلامی نه تنها چنین نکرد، بلکه تمامقد برای بقای این تیم در میادین جهانی رایزنی کرد؟ حضور جیانی اینفانتینو در ورزشگاه به عنوان تماشاچیِ یک بازیِ «سیاسیکاری شده»، عملاً مهر تأییدی بود بر بیتوجهی فیفا به مطالبات حقوق بشری مردم ایران. اینفانتینو به جای ایستادن در کنار مردم، با حضور خود در این صحنه، به عادیسازی شرایطی کمک کرد که چیزی جز رنج برای مردم ایران به همراه نداشته است.
پیروزی شیر و خورشید؛ شکستِ تحقیرآمیزِ سانسور
تلاش برای حذف نمادهای ملی و تاریخی ایران، بخش دیگری از پروژه مهندسیِ این فضا بود. ممنوع کردن پرچم شیر و خورشید، این نماد تاریخی و پرغرور آزادیخواهی ایران، نشان داد که رژیم و حامیانش تا چه حد از نمادهای اصیل مردم هراس دارند.
اما مردم ایران در ورزشگاه لسآنجلس، بار دیگر ثابت کردند که قدرت ارادهشان از تمامیِ ممنوعیتها و محدودیتها فراتر است. بلند کردن پرچم شیر و خورشید در قلب ورزشگاه، نه یک کنش ورزشی، که یک بیانیه سیاسیِ بزرگ بود. هو کردن سرود رسمیِ نظام و طنینانداز شدن شعارهای حمایت از ایران و رضاشاه دوم، پیامی روشن به اینفانتینو و دستگاه تبلیغاتی رژیم داشت: شما نمیتوانید صدای مردم را در ورزشگاهها سانسور کنید.
نتیجه نهایی؛ ۳ بر هیچ برای آزادی
در پایان این بازی، اگرچه نتیجه مساوی ثبت شد، اما نتیجه واقعی در قلبِ میلیونها ایرانی رقم خورد. سکوتِ اینفانتینو در جایگاه ویژه و چهرهی برافروختهی او هنگام مشاهدهی شور و خشم مردم، نشان داد که آنها در نبردِ «مشروعیت»، شکست سنگینی را متحمل شدهاند.
مردم ایران با این حضورِ حماسی، به فیفا نشان دادند که فوتبالِ «تیمِ ملا»، تنها نمادی از انزجار است. این بازی، ۳ بر هیچ به نفع مردمی تمام شد که علیرغم تمامی فشارها، دست از فریاد زدن برای آزادی برنداشتند. آری؛ وقتی صدای ملت در ورزشگاهها بلند میشود، هیچ فیفایی و هیچ رژیمی قادر به خاموش کردن آن نیست.
